Rozładunek pod Stuttgartem skończony o dwunastej. Fajnie. Tylko że następny załadunek masz dopiero 300 kilometrów dalej, a papierowo dopiero jutro rano. Więc auto jedzie na pusto, pali paliwo, kierowca dostaje swoje, a na fakturze z tego nic. Te 300 kilometrów nikt Ci nie zapłaci.
To są właśnie puste kilometry. Najbardziej podstępny koszt w transporcie, bo nie widać go na żadnej fakturze. Wszystko niby się zgadza, kursy jadą, a marża jakoś ucieka. I zwykle ucieka właśnie tędy.
Trochę zawsze będzie — to normalne. Ale spora część bierze się z rzeczy, na które masz wpływ:
Zsumuj to w skali miesiąca i policz udział pustych w całym przebiegu. Jak wychodzi Ci grubo ponad jedną piątą, to jest nad czym pracować. Sam pomiar już otwiera oczy — dopóki tego nie liczysz, wydaje Ci się, że jeździsz "w miarę pełny".
Prosto. Weź całkowity przebieg auta za miesiąc i osobno kilometry przejechane bez ładunku. Podziel jedno przez drugie i masz procent pustych. Rób to co miesiąc dla każdego auta, a szybko zobaczysz, który wóz i który kierunek jest najgorszy.
Druga sprawa: przelicz te puste kilometry na pieniądze. Weź swój koszt na kilometr (paliwo, kierowca, raty, wszystko razem — pisaliśmy o tym w osobnym poradniku o koszcie kilometra) i pomnóż przez puste kilometry. To jest kwota, którą co miesiąc dopłacasz do jazdy z powietrzem. Jak to zobaczysz pierwszy raz na kartce, zwykle robi wrażenie.
Najprostsza i najskuteczniejsza rzecz: ładunki powrotne. Zamiast wracać pusty, bierzesz fracht na drogę powrotną. Nawet jak jest tańszy niż zwykle, i tak dokłada się do kosztów, które i tak byś poniósł jadąc pusto.
Problem w tym, że ręczne przeklikiwanie giełd po każdym rozładunku to strata czasu, a czasu spedytor nie ma. Dlatego u nas w systemie masz wyszukiwarkę ładunków powrotnych, która przeszukuje giełdy pod kątem tego, gdzie właśnie kończy się Twój kurs. Kierowca się rozładowuje, a Ty już widzisz, co jest do wzięcia w okolicy na drogę do domu. Mniej klikania, więcej pełnych powrotów.
Do tego przy każdej trasie widzisz jej realny koszt, więc od razu wiesz, czy dany powrotny w ogóle się opłaca, czy tylko wygląda. Czasem lepiej wziąć tańszy fracht, niż jechać pusto — a czasem nie i lepiej to widzieć przed decyzją, a nie po miesiącu na rozliczeniu.
Kilka innych rzeczy, które pomagają:
Jeszcze jedna rzecz z doświadczenia: nie każdy pusty kilometr da się wyeliminować i nie ma co się o to zamęczać. Czasem lepiej podjechać 80 km luzem po pewny, dobrze płatny fracht niż stać dwa dni pod magazynem i czekać, aż coś się pojawi na miejscu. Postój też kosztuje, tylko inaczej. Dlatego zamiast patrzeć na same puste kilometry, patrz na cały tydzień auta — ile realnie zarobiło i ile stało bezczynnie.
Pustych kilometrów nie zejdziesz do zera. Ale różnica między firmą, która ich pilnuje, a taką, która ich nie liczy, to często cała marża.
Chcesz szybciej znajdować powrotne i widzieć koszt trasy przed decyzją? Zapytaj o wycenę.
Trochę pustych będzie zawsze, bo dojazdy i powroty do bazy są nieuniknione. Jeśli jednak udział pustych w całym przebiegu przekracza grubo jedną piątą, jest wyraźne pole do poprawy — zacznij od tego, że w ogóle zaczniesz to mierzyć co miesiąc.
Zwykle tak. Pusty przejazd to zero przychodu, a koszty i tak ponosisz. Nawet tańszy fracht dokłada się do tych kosztów. Warto jednak sprawdzić realny koszt trasy, żeby wiedzieć, czy dany powrotny faktycznie się opłaca, czy tylko tak wygląda.
Pomaga wyszukiwarka ładunków powrotnych, która sama przeszukuje giełdy pod kątem miejsca, gdzie kończy się Twój kurs. Widzisz dostępne frachty w okolicy rozładunku, zamiast ręcznie przeglądać oferty po każdym kursie.
Zostaw kontakt — pokażemy system na Twoich zleceniach i przygotujemy wycenę dla Twojej firmy.
Zapytaj o wycenę